உலகை உலுக்கிய அய்லானின் மரணம்...

ஒரு சிறந்த புகைப்படத்தைப் பற்றி தலை சிறந்த புகைப்பட நிபுணர் “ரகுராய்” அவர்கள் கூறியதாவது “மிகவும் வலுவாகவும் மனதை உருக்கும் வகையிலும் இருக்கும் ஓர் உணர்ச்சியின் வெளிப்பாடு, நடந்து முடிந்த ஒரு துயரத்தின் மொத்தக் கதையையும் ஒரே புகைப்பட்த்தில் சொல்வது போல இருந்தால் அது ஒரு சிறந்த புகைப்படம்! என்றார்.”

துருக்கியின் கோஸ் தீவில் கரை ஒதுங்கிய 3 வயதுச் சிறுவன் அய்லானின் மரணத்தை ஒட்டி எடுக்கப்பட்ட புகைப்படம். அது உலக மனசாட்சியை எவ்வாறு உலுக்கியது என்பதினை உற்று நோக்கினால் தெரியும். ஒரு மோசமான புவி அரசியலில் சிக்கித் தவிக்கும் சிரியா மற்றும் அந்த நாட்டிலிருந்து வெளியேறும் அகதிகளின் அவலங்களைக் கண்டும் காணாமல் செல்கையில் அய்லானின் மரணம் உலகை புரட்டிப் போட்டது. முஸ்லிம்களை தமது நாட்டில் அனுமதித்தால் நாட்டுடைய மதக் கலாச்சாரம் அழிந்து விடும் என்று வெறுப்பு வார்த்தை கூறிய ஹங்கேரி பிரதமர் விக்டர் ஆர்பன் சொந்த நாட்டு மக்களின் வற்புருத்தலால் அகதிகளுக்கான கெடுபிடியைத் தளத்தினார்.

சிரியாவைச் சேர்ந்த முஸ்லீம்கள் அகதிகளாக துருக்கி, கிரீஸ் நாடுகளைக் கடந்து மாசிடோனியா, செர்பியா, ஹங்கேரி, ஆஸ்திரியா வழியாக ஜெர்மனியில் அடைக்கலம் தேடுகின்றனர். கி.பி. 2011 இல் தொடங்கி ஏறத்தாழ கடந்த நான்கு ஆண்டுகளில் சிரியா உள் நாட்டுப் போரில் 4 லட்சம் பேர் உயிரிழந்து விட்டதாகவும், 40 லட்சத்திற்கும் மேற்பட்டோர் அகதிகளாக சிரியாவிலிருந்து இடம்பெயர்ந்து விட்டதாகவும் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.

ஒரு ஆட்சியாளர் நடுநிலை தவறும்போதும், தன் நாட்டு மக்களை மதம் சார்ந்தும், அதன் உட்பிரிவுகள் சார்ந்து பார்ப்பதும் ஒரு தலைபட்சமாக நடந்து கொள்வதும், தன் நாட்டில் வாழும் சிறுபான்மை மக்களை துன்புறுத்துவதற்கும், இதற்க்கு தான் சார்ந்த மதத்தை பயன்படுத்திக் கொள்வதும், அதற்கு ஆதரவாக தனக்குத் தோதான அண்டை நாடுகளை தனது தவறை மறைத்து ராஜ தந்திர பேச்சின் மூலம் ஆதரவு தர வைத்து ஆட்சி நடத்தும் போதுதான் இத்தகைய நிகழ்வுகள் நடக்கின்றன. இத்தகைய கீழ்த்தரமான மதம் மற்றும் பிரிவு அரசியல் செய்யும் ஆட்சியாளர்களுக்கு சிரியா ஒரு உதாரணம்.

அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியமும் அரபு நாடுகளும்

அமெரிக்காவை பொறுத்தவரையில் அரபு நாடுகள் என்பது ஒரு கால்பந்தாட்டப் விளையாட்டு போட்டி போன்றது! அரபு நாடுகளை சன்னி, ஷியா என்று இரு வேறு கூறுகளாக பிரித்து அந்த இரண்டு அணிக்கும் தலைமையேற்கும் அமெரிக்கா.

சில நேரத்தில் எதிரணிக்கு கோல் போடும். சில நேரம் எதிரணிகளை வைத்து தனது ஆதரவு அணிக்கு கோல் போட்டுக்கொள்ளும். இந்த இரண்டிலுமே லாபம் அமெரிக்காவுக்கே! உதாரணமாக சன்னி பிரிவு ஆட்சி செய்கிற சவுதி அரேபியா மற்றும் கத்தார் ஆகிய நாடுகளுக்கு ஆயுதம் வழங்கி சிரியாவுக்கு எதிரணியில் நிறுத்தும்! மறுபுறம் ஈராக்கில் சன்னி பிரிவைச் சேர்ந்த சதாம் ஹுஸைனை அங்குள்ள குர்துகளுக்கும், ஷியாக்களுக்கும் எதிரானவர் என்று கூறி அந்த நாட்டில் பிரிவிணை ஏற்படுத்தி ஈராக்கை தனது அதிகாரத்தின் கீழ் கோண்டு வந்து சதாமை தூக்கிலிட்டு விட்டு தனது அத்துமீறலுக்கு நியாயம் கற்பிக்கும்.

ஆஃப்கானிஸ்தானில் உஸாமா பின் லேடனை வைத்து சோவியத் யூனியனுக்கு எதிராக கொம்பு சீவி விட்டு உதவி செய்த அமெரிக்கா தனது குள்ளநரித்தனத்தை எதிர்த்தார் என்பதற்காக ஆஃப்கானிஸ்தானுக்குள் புகுந்து நாட்டையே களவாடி  தனக்கு கைப்பாவயான ஒரு அரசை அமைத்துக் கொண்டது. ஆக அமெரிக்கா என்றுமே நியாயத்தின் பக்கமே நிற்கும். மனித உரிமை மீறலை என்றுமே அனுமதிக்காது என்கிற கேட்டுக் கேட்டு புளித்துப்போன அதே பல்லவியை மீண்டும் ஒருமுறை உண்மை போல ஓலமிடும். ஆனால் அதன் பின்னால் இருக்கும் மதம் மற்றும் ஆயுத வியாபார அரசியல் நுட்பமானது. எளிதில் கண்டெடுக்க முடியாத அமெரிக்காவின் ராஜ தந்திரம். மக்களை எளிதாக நம்பவைக்கும் மத அரசியல்.

அப்படித்தான் ஷியாவையும் சன்னி பிரிவையும் எதிரெதிர் துருவத்தில் வைத்து சண்டையிட வைத்து பார்வையாளராக வேடிக்கை பார்க்கிறது அமெரிக்கா!

சிரியாவை ஆளும் ஆஸாத்தும், ஈராக்கை ஆண்ட சதாம் ஹுஸைனும், இரட்டைக் கோபுர தாக்குதலுக்கு காரணமாக சொல்லப்படும் உஸாமாவும் உண்மையாகவே தவறு செய்திருந்தால் சர்வதேச சமூகத்தில் அவர்கள் குற்றவாளிகள்.அவர்கள் செய்த குற்றத்திற்காக ஐக்கிய நாடுகள் சபையில்  ஒப்படைப்பதுதான் முறை. சர்வதேச நீதிமன்றம் விசாரணை நடத்தட்டும். 

அதை விடுத்து தனக்கு எதிரனியில் நிற்கும் நாடுகளையும் மேலும் இயற்கை வளங்களை களவாடும் போது அதை எதிர்க்கும் நாடுகளையும் அவர்களுக்கு எதிராக பொய்களை அவிழ்த்து விட்டு அண்டை நாடுகளிடம் ஆயுதம் கொடுத்து சண்டையிடச் சொல்வதும், உள் நாட்டிலேயே ஆட்சிக்கெதிரான புரட்சியை தூண்டி விட்டு அவர்களுக்கு ஆயுதம் கொடுத்து தன் ஆயுத வியாபாரத்தை தக்கவைத்துக் கொள்வதும் எவ்வகையில் நியாயம்?

இதைப் புரிந்து கொள்ளும் நிலையில் அரபு நாடுகள் இல்லை என்பது மிகப்பெரும் கைசேதம்.

குறிப்பாக இராணுவத்திற்காக ஒதுக்கப்படும் தொகையில் முன்னணியில் இருப்பது அமெரிக்கா. ஆண்டொன்றுக்கு 61,870 கோடி டாலர். இது அந்த நாட்டு ஜிடிபியில் 3.8% இது இந்தியா செலவிடும் தொகையை விட 12 மடங்கு அதிகம். அமெரிக்காவின் ஆயுத ஏற்றுமதி ஆண்டொன்றுக்கு 620 கோடி டாலர்.  இது இறக்குமதியை விட 10 மடங்கு அதிகம் இதுதான் அமெரிக்காவின் யதார்த்தமான உண்மையாகும்.

மத்திய கிழக்கு நாடுகளும் சவால்களும்

அரேபிய தீபகற்பத்தில் ஆகப் பெரும்பான்மையான வளம் கச்சா எண்ணெய்தான் என்றாலும் அதற்கான வருவாயை வைத்துக் கொண்டு நாட்டின் இயற்கை மற்றும் சமூக ஸ்திரத்தன்மையை கட்டியமைக்க முடியாது. உதாரணமாக இராக்கில் கடந்த மாதங்களுக்கு முன்னர் அந்நாட்டின் வெப்பம் 120டிகிரியாக பதிவாகி இருந்தது.

இத்தகைய மக்களின் வாழ்வாதாரத்தை முடக்கும் விசயத்தில் இராக் பிரதமர் ஹைதர் அலி அபாதி கண்துடைப்புக்காக துணை அதிபர்களை பதவியிலிருந்து நீக்கி விட்டு துணை பிரதமர் அலுவலகத்தை மூடி தனது பணியை முடித்துக் கொண்டார்.

ஈரானில் 2014 இல் அதிபராக பதவியேற்ற அதிபர் ஹாஸன் ரஹானியின் முதல் அமைச்சரவை முடிவு அணுக்கொள்கை பற்றியது அல்ல! மாறாக நீர் நிலைகளை எப்படி பாதுகாப்பது என்பது பற்றியே முதலில் முடிவெடுக்கப்பட்டது. ஈரானின் பெரிய உப்பு நீர் ஏரிகளில் ஒன்றான ஓரமியா ஏரி நாட்டில் ஏற்பட்ட தட்பவெப்ப நிலை மாற்றத்தின் காரணத்தால் கடந்த பத்தாண்டுகளில் 80% அளவில் நீராதாரத்தை இழந்து சுருங்கி விட்டது.

சவூதி அரேபியாவின் மக்கள் தொகை 1975 இல் இருந்ததைப் போல இப்போது மூன்று மடங்கு அதிகரித்து விட்டது. கச்சா எண்ணெய் விலை வீழ்ச்சி ஒரு புறம். மேலும் நடப்பாண்டில் 130 பில்லியன் டாலர் நிதிப்பற்றாக்குறை ஏற்படும் என்று சர்வதேச நிதியம் கூறுகிறது. ஆக சிரியா, துருக்கி ஏமன் ஆகிய நாடுகளும் உள்நாட்டுப் பிரச்சனையில் சிக்கித் தவிக்கின்றன. இதற்குப் பின்னணியில் அமெரிக்கா, ஐரொப்பாவின் ஏகாதிபத்திய சூழ்ச்சிதான் மிகப் பெரும் காரணம்.

கச்சா எண்ணெய் பொருட்களின் விலையை அமெரிக்காவே நிர்ணயம் செய்வது, வளர்ந்த நாடுகள் என்கிற போர்வையில் அமெரிக்காவும், ஐரோப்பாவும் உபயோகப்படுத்திய மின் சாதனங்களை கடலில் கொட்டுவது என வளர்ந்த நாடுகளின் நடவடிக்கைகள்  பெரும் சவால்களாக விளங்குகின்றன.வளர்ந்து வரும் நாடுகள் எதிர்கொள்ளும் சவால்களை அரபுநாடுகளும் சந்திக்கின்றன. அதேவேளையில் பருவநிலை மாற்றமும், ஆட்சியாளர்களின் சமுக ஸ்திரமற்ற  செயல்களும் மக்களை போராட்டத்திற்கு இழுத்துச்செல்கிறது  

அறவழியில் தங்கள் தார்மீக உரிமைகளையும் அடிப்படைத் தேவைகளைகயும் கேட்டுப் போராடும் மக்களுக்கு அவர்களின் கோரிக்கையை நிறைவேற்றித் தருவதை விட்டு விட்டு அறவழி போராட்டக்காரர்களை நாட்டுக்கு எதிரானவர்கள் என்று சித்தரித்து அவர்கள் மீது கடும் தாக்குதல் நடத்துகின்றன அரசுகள். அறவழிப் போராட்டம் ஆயுதப் போராட்டமாக உருவெடுக்கும் போது ஆட்சியாளர்கள் தங்களைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள வளர்ந்த நாடுகளை துணைக்கு அழைக்கிறார்கள். இதையே சாக்காக வைத்து தங்களின் ஆயுத வியாபாரத்தை பல மடங்கு பெருக்கி கல்லாக் கட்டுகிறது அமெரிக்க, ஐரோப்பிய நிறுவனங்களும் அரசுகளும்.

அரசுகளுக்கும் ஆயுதம் ஏந்தி போராடுபவர்களுக்கும் இடையே சிக்கி தனது உறவுகள், உடமைகள் உட்பட கடைசியில் உயிரையும் விடுவது பொதுமக்கள் தான்! அரசுகளுக்கும், ஆயுத தாரிகளுக்கும் இவர்களுக்கு ஆயுதங்களை சப்ளை செய்யும் அமெரிக்க ஐரோப்பிய நாடுகள் “பொதுமக்களின் உயிர் துச்சமென மதிக்கிறது.” ஆளுகின்ற அரசு “நாட்டில் ஏற்படும் பிரச்சனைகளை மதம் மற்றும் இன அடிப்படையில் பார்க்காமல் அது தனது நாட்டின் குடிமக்களது உரிமை மற்றும் அடிப்படை தேவை என்பதை உணர வேண்டும். பிரச்சனைகளை ஒடுக்குவதை விட அதை நிவர்த்தி செய்யும் வழிமுறைகளைக் கண்டறிந்து அதை சரி செய்வது ஆட்சியாளர்களின் கடமை.” நியாயமான கோரிக்கைகள் மறுத்து குரல் வலையை நெறிக்கும் போதுதான் அசாதாரணமான நிகழ்வுகள் நடந்தேறுகிறது.

அய்லானின் மரணம் உணர்த்தும் செய்தி!

14 கோடியே 90 லட்சம் சதுர கிலோ மீட்டர் பரப்பளவுள்ள இந்த பூமியில் 3 வயதே ஆன பிஞ்சுக் குழந்தை அய்லானுக்கு இடமில்லாமல் போனது யாரால்?

இது போன்ற மனதை கலங்கடிக்கும் அய்லான்களின் மரணத்தின் மூலம் அரசுகள், ஆட்சியாளார்கள், அதிகாரவெறி பிடித்தவர்கள் தங்களைத் தாங்களே சுய பரிசோதனை செய்திருக்கிறார்களா? என்றால் இல்லை!!!

வரலாறுகள் பதிவு செய்திருப்பது போல் அய்லான்களின் மண்ணறைகள் மேல் தங்கள் அதிகார பீடத்தை அமைத்துள்ள அரசுகளுக்கும், ஆட்சியாளார்களுக்கும், ஆயுதக்குழுக்களுக்கும், அதிகார வெறிகொண்டவர்களுக்கும் இதயம் இருக்க வேண்டிய இடத்தில் இரும்புகள் இருப்பது வேதனைதான்.

ஆனாலும் தங்கள் இதயங்களில் ஈரம் கொண்டு மனிதத்தை, அமைதியை, சமாதானத்தை, சக வாழ்வை நேசித்து அய்லான்களுக்காக கண்ணீர் சிந்தும் மனிதர்கள் ஜனநாயகம், தேர்தல், ஆட்சிமாற்றம்  என்கின்ற துருப்புசீட்டை பயன்படுத்தி ஆட்சியாளர்களை அமைதியை நோக்கி இழுத்து வருகின்றனர். இருப்பினும் பல ஆட்சியாளர்கள் ஏதோ ஒரு வகையில் நாட்டு மக்களை அமைதியின்மையை நோக்கி நகர்த்துகின்றனர்.

“அணு ஆயுதம்” இருப்பு பற்றிய “ஸ்டாக் ஹோம் பீஸ் ரிசர்ச் இன்ஸ்டிடியூட்” என்கிற அமைப்பு செய்த ஆய்வில் இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தான் ஆகிய நாடுகளில் அணு ஆயுதங்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்துள்ளது என்றும் இந்தியாவில் கடந்த ஆண்டு 90 லிருந்து இந்த ஆண்டு 110 ஆகவும், பாகிஸ்தானில் 100 லிருந்து 120 ஆகவும் அதிகரித்துள்ளது. மற்ற நாடுகளில் அணு ஆயுதங்களின் எண்ணிக்கை குறைந்து வரும் நேரத்தில் இங்கு அதிகரித்து வருவது கவலை அளிப்பதாக அந்த அறிக்கை கூறுகிறது.

உலகில் ஆகப்பெரும்பான்மையான நாடுகள் அடித்தட்டு விளிம்பு நிலை மக்களின் சமூக பொருளாதார முன்னேற்றத்திற்காக செலவிடும் நிதியை குறைத்து விட்டு நாட்டின் பாதுகாப்பு என்ற போர்வையில் அதிகாரத்தை தக்கவைப்பதற்காக நாட்டின் பொருளாதாரத்தை சுரண்டும் ஆட்சியாளார்கள் இருக்கும் வரையில் அய்லான்களின் மரணம் தொடர்ந்து கொண்டேதான் இருக்கும். இதை கண்டும் காணாமலும் சர்வதேச சமூகம் மௌன சாட்சியாக நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. இது அய்லான்களின் மரணத்தை மிஞ்சிய துக்கரமான செய்தி ...

பா.செ. சிராஜுத்தீன்
நவம்பர் 2015 "சமூகநீதி முரசு"இதழ்